ink

داستان مرکب ها (بخش اول)

مرکب چاپ و حلال های فلکسوگرافی

مرکب چاپ یکی از مهم ترین عناصری است که در افزایش کیفیت چاپ نقش دارد. از آن جایی که مرکب ٣ تا ٦ درصد کل هزینه یک کار چاپی را تشکیل می دهد، در حال حاضر تولیدکنندگان مرکب سعی می کنند بین کارآیی و هزینه استفاده از مرکب، نوعی توازن ایجاد کنند.

ظهور و توسعه مرکب های فلکسو در دهه ٣٠ میلادی رخ داد. در آن زمان فرمولاسیون های پایه آب برای چاپ روی کارتن و کیسه ابداع شد. این مرکب ها بر اساس رزین های خنثی ساخته شده و از لحاظ کیفیت رنگ و درخشندگی چنگی به دل نمیزدند. تنها هنگامی که رزین های آکریلیک ابداع شدند، کیفیت این مرکب ها افزایش یافت.

در دهه ٨٠ مرکب های پایه آب فلکسو با همتاهای پایه حلالی خود از لحاظ کیفیت رنگ و میزان درخشندگی همسنگ شدند. مرکب های پایه آب که دوست دار محیط زیست نیزهستند، در حال حاضر از لحاظ کارآیی نیز با مرکب های پایه حلالی رقابت کرده و در برخی موارد از آن ها پیشی نیز می گیرند.

در این معادله مرکب های یووی نیز وارد شدند. این مرکب ها در اواخر دهه ٤٠ ظهور کردند. ولی تا دهه ٧٠ هیچ کس آن ها را جدی نگرفت. در ابتدا فروش این مرکب ها خوب نبود، ولی طی٢٠ سال گذشته مرکب یووی جایگاه واقعی خود را در چاپ فلکسو پیدا کرده و کیفیت چاپ آن پیشرفت چشمگیری داشته است.

مهمترین مواردی که در هنگام مقایسه مرکب های یووی فلکسو با مرکب های یووی افست به ویژه از لحاظ میزان چاپ پذیری روی سطوح پرزدار باید در نظر داشت، ویسکوزیته یا گرانروی، چسبندگی، نفوذپذیری،

این محتوا فقط برای اعضا قابل نمایش است، فقط با عضویت در سایت می توانید بازدید بفرمایید.

نام‌نویسی حساب جدید

لطفا نوع اشتراک خود را انتخاب کنید

روش پرداخت خود را انتخاب کنید.